Twentelaan 26 7609 RE Almelo

‘Laat goedemorgen maar achterwege’

„Een stap over de drempel is een stap in een mensenleven. De stemming kan ongelofelijk droevig zijn, maar ook lichtvoetig. Ik ben wel eens bij een gezin geweest waar ik direct een pilsje aangeboden kreeg. Hoort er bij.

ALMELO – Erik Korte (55) staat te boek als een goedlachse man. Humoristisch. Middenin het leven. Toch vormt de dood nu al ruim dertig jaar de rode draad in zijn leven. Het is zijn broodwinning.

Erik Korte is namelijk uitvaartondernemer. De afgelopen jaren heeft hij talrijke mensen naar hun laatste rustplaats begeleid. „Het moeten er duizenden zijn geweest”, vertelt hij.  Ouderen, jongelui, kinderen. Mensen geveld door een dodelijke ziekte, personen die het tijdstip van overlijden zelf bepalen. „En achter ieder van hen schuilt een ander verhaal. Een andere familie. Andere emoties. Uitvaarten kunnen overeenkomen, ja. Maar de overledenen en nabestaanden niet.”

Doodlopende weg

Een groot deel van zijn dagen als uitvaartverzorger werkte Korte bij andere ondernemingen. De laatste jaren opereert hij onder zijn eigen naam. Zijn taken voert hij uit in twee panden aan de Twentelaan. „Gelegen aan een doodlopende weg”, zegt hij met een knipoog. Met enige trots toont hij het interieur en exterieur. „Ik woon boven het uitvaartcentrum.” Lachend: „Nee, niet iedereen wil dat. Ik wel. We wonen riant. Hebben er alle ruimte. Het voordeel is dat ik altijd in de buurt ben. Wil een familielid op een apart tijdstip een overledene bezoeken, dan kan dat. Ik ben zo beneden.”

Familiekamers

De twee panden kennen vier familiekamers. Stuk voor stuk ruimtes die ‘zacht’ zijn aangekleed. Makkelijke stoelen, comfortabele banken en een muziekinstallatie in een kleur die bij de ruimte past. Op het dressoir prijkt de onvermijdelijke doos tissues. „Het nieuwste pand heb ik in 2016 gekocht. Daar hebben wij de familiekamers van de koelkamers gescheiden. Niet iedereen die binnenkomt, wil geconfronteerd worden met een overledene. Wie dat niet wil, kan gewoon in de familiekamer blijven.”

Biertje

Bezoekers plengen er ongetwijfeld veel tranen. Maar verdriet overheerst niet altijd als emotie. „Een stap over de drempel is een stap in een mensenleven. De stemming kan ongelofelijk droevig zijn, maar ook lichtvoetig. Ik ben wel eens bij een gezin geweest waar ik direct een pilsje aangeboden kreeg. Hoort er bij. Iedereen gaat op zijn eigen manier met de dood om. Daar kan ook blijdschap in meespelen.” Of een gulle lach. „Als uitvaartverzorger tast je continu af. Soms laat je je daarbij meeslepen. Zo maakte ik eens mee dat een familie enorm in een deuk lag. Toen de rust terugkeerde en ik me in stilte op wat schrijfwerk stortte, schoot ik alsnog enorm in de lach. Gelukkig waren ze er niet boos over.”

Pijn

Hoe dan ook, negatieve emoties omringen de dood. De pijn van het verlies domineert, weet Korte als geen ander. Zelfs als een door de wol geverfde uitvaartondernemer went hij er nooit volledig aan. „Dat maakt ons mens”, meent Korte. „Ik zou liegen als ik zeg dat het mij niets doet als ik voor een voorbespreking bij een jonge moeder langs moet. Een moeder die terminaal is. Je spreekt tot in detail de uitvaart met haar door, bereidt alles voor en wacht af tot het zover is. Als de dag van de uitvaart dan aanbreekt en je haar man met de twee kleine kinderen op beide armen ziet, terwijl zij zwaaien en ‘Dag mama’ roepen, breek je. Dan moet ik ook een paar keer met de ogen knipperen.”

Vaker

Die voorbesprekingen komen de laatste jaren vaker voor. Regelmatig schuift Korte aan in huizen waar de rouw om de hoek wacht. Waar een doodsstrijd bijna ten einde is. „Gesprekken die ongelofelijk diep gaan. Steeds meer mensen willen alles tot in detail zelf regelen. Van de teksten op de rouwkaarten tot de route van de auto. Alles. Op zo’n moment bouw je toch iets op met de betrokkenen.”  Dan, even slikkend: „Het kan naderhand een halfjaar duren of een paar weken. Of zelfs een dag. De avond ervoor had ik met die man zitten lachen en alles doorgesproken. De dag erna kon ik hem afleggen.”

Iedereen gaat op zijn eigen manier met de dood om.
Erik Korte

Foutje kan niet

Hij houdt van zijn vak. Samen met zijn collega’s kan hij zich uren blind staren op de details van een uitvaart. Een waardig afscheid helpt immers enorm bij de rouwverwerking. „Het zit allemaal in kleinigheden. Als je eens een foutje maakt, dan hoor je dat je hele verdere carrière. Jaren terug draaiden we per ongeluk het verkeerde muziekstuk. Dat herstelden we snel en het verliep allemaal goed, maar als ik die familie spreek, gaat het er soms nog even over.” Net zo belangrijk is het op je woorden te letten. „Als je bij iemand langs gaat, zeg dan geen ‘goedemorgen’, want daar kijken zij vast anders tegenaan.

“Steeds meer mensen willen alles tot in detail regelen.”
Erik Korte

Bron: Tubantia

Laat een reactie achter